Hoezo, hectisch?!

Hoezo, hectisch?!

We wisten dat dit een spannend jaar zou worden.

We kwamen naar huis om om o.a. twee zwangere dochters live te zien. Ze stelden ons niet teleur. Mooie vrouwen. Prachtige vrouwen. Trotse ouders. En ook de andere (schoon-)kinderen maakten ons weer blij.

We kwamen naar huis om na te denken over onze toekomst. Over verhuizen of niet. We raakten in een stroomversnelling.

We kwamen naar huis, gezond van lijf en leden. Ruim 3 maanden verder hebben we meer lichamelijke tegenslag gehad dan in jaren bij elkaar.

Terugkijkend snap ik het wel dat iemand laatst tegen ons zei: “Hé, we horen niet veel meer van jullie!” En terecht, want de laatste nieuwsbrief is alweer van maart! Excuses voor wie ons gemist heeft.

Gezondheid

Tot en met Thailand hadden we wonderlijk genoeg nog geen COVID gehad.

Binnen een week was het raak in Nederland (waren we maar in Thailand gebleven …..) Niet al te ziek van gelukkig. Ik, Gert, was trouwens al ziek. En behoorlijk ook. Een eerste blaasontsteking. Met naderhand wat verdere onderzoeken. Gelukkig kwamen er geen onverwachte zaken om de hoek kijken.

Het kwakkelen hield gelukkig snel op. Tot Marjo vlak na onze vakantie in Zuid Limburg ernstige pijn op de borst kreeg. Ziekenhuisopname volgde met ontslag van de hartafdeling na één dag. Loos alarm Goddank. Gisteren nog een onderzoek in het ziekenhuis en komende week hopen we definitief te horen dat het niet haar hart was.

Eén van m’n lievelingsliedjes is een nummer van Sting . How fragile we are. Hoe kwetsbaar zijn we. Amen.

Verhuizen!?

In april al begonnen we serieus te zoeken naar mogelijkheden om dichter bij de kinderen te gaan wonen. Dit leidde er toe dat we in juni een huis in Deventer gekocht hebben. Zeer centraal voor drie van de 4 kinderen. Alleen Hester in Maastricht blijft ver weg, maar die is het minst honkvast. En kijkt uit naar een toekomst in Verweggistan. Je weet wel van de appel en de boom enzo. En nu dan ons huidige huis verkopen. Een bord in de tuin herinnert ons eraan dat het serieus is. En dat na 28 jaar op Urk, waarvan 26 jaar in dit huis. Waar Bram geboren is, waar ons gezin groot is geworden. Pff, zal nog lastig worden om te verkassen.

Het Ruim 8 op Urk

Feest

Marjo werd 31 maart 60 jaar. Wie gelooft dat!? Een bescheiden feestje volgde eind april. Maar één van de hoogtepunten van het jaar was een weekendje weg in Gaanderen, Achterhoek, met het hele gezin. Prachtig weer. Mooie accommodatie. Heerlijke tijd gehad. Dank jullie wel, lieve kinderen!

Zwanger

Op het moment van schrijven is onze jongste dochter Irene hoogzwanger. Sterker nog, ze is al een paar dagen uitgerekend. Als ik hier bij stilsta is er geen oorlog in de Oekraïne, zijn er geen vluchtelingen meer en is er zeker geen probleem in de huisartsenzorg. Tel daar bij op dat onze oudste, Miriam, ook moeder hoopt te worden over een week of zes. De som is een roze wolk. Of een blauwe. Wat een zegen. (In termen van gender-neutraliteit wordt in onze familiekring nog niet gesproken horen jullie wel. Trouwens ook niet in verreweg de meeste kringen waar ik kom.)

Jullie horen het al: het onderwerp voor de komende nieuwsbrief is al vastgesteld. Reken maar dat er een extra editie komt! Eind augustus of zo.

Werk

O ja, tussen alle bedrijven door werk ik behoorlijk wat uren in de huisartspraktijk. Deze zomer meestal op Urk. Of op de huisartsenpost. Huisarts blijft een mooi beroep vind ik. Niet in het minst omdat het fijn is met alle kennis en kunde die ik opgedaan heb in al die jaren mensen een beetje te helpen bij gezondheidsproblemen. Soms meer, soms minder. Ik zeg het maar even: wees zuinig op je huisarts!

Ondertussen gaat het werk als Medisch Adviseur voor OMF gewoon door. Een aantal mails per dag met medische vragen. Verwerken van medische gegevens in “het systeem”. Meedenken met nieuwe zendelingen over hun (on-)mogelijkheden binnen de organisatie gezien hun medische conditie. Een gesprek op afstand. En recent een kraamvisite bij een stel uit Nederland op verlof.

Veel van die zaken doen Marjo en ik samen. En Marjo alleen? Ik moet zeggen dat zij de drijvende kracht is achter alle sociale uitjes. En natuurlijk ook de vele, vele contacten die te maken hebben met verhuizen. Je weet het wel: Funda, huizen bekijken, makelaar, notaris, financieel adviseur et cetera. Naast de meer frequente bezoeken aan kinderen en anderen. Daar komt hopelijk ook snel bij: nieuwe/ oude inrichting van het huis in Deventer.

TFT/lkerk

Gerdien Wisse en haar man Wim zitten al vele jaren in ons ThuisFrontTeam. Gerdien heeft het stokje overgegeven aan Wilna de Pagter. Welkom Wilna. En dankjewel Gerdien!! Het is zo bemoedigend dat er mensen achter ons staan die ontzorgen. Het was ook weer fijn om terug te zijn in onze kerkelijke gemeente in Emmeloord. Eind april hebben we daar een goedbezochte presentatie gegeven over het werk in Thailand.

Tot slot

Goeie vakantie voor ieder die nog niet geweest is!

Hoop dat ik niet een deel van onze vermoeidheid en stress “overgeschreven” heb naar jullie, lezers. Iedereen heeft vaak al genoeg aan z’n eigen pakkie-an. Of niet. Zalig de mensen die nog een klein beetje extra hebben en dat willen investeren in anderen! En als je dat niet (meer) hebt: Mag je zomaar, vandaag, of morgen, genoemde mensen tegenkomen.

kamperen langs de Geul in Limburg

4 gedachten over “Hoezo, hectisch?!

  1. Hi Gert en Marjo,

    Wow, jullie hebben het een en ander te verstouwen gehad. En verhuizen! Ingrijpend, lijkt ons. Maar jullie gaan ook naar de buurt waar Bert en Karin hun geestelijke wortels hebben. Wie weet doet dat wat?!
    Lukt het al om het huidige huis te verkopen?
    Hopelijk gauw een keer weer tot ziens. Bless you, Herman en Gillian

  2. Gods zegen toegebeden,voor alle ontwikkelingen a.s Opa en Oma.
    Sterkte met het verhuizen,veel zegen in jullie nieuwe onderkomen.

    Sjalom
    Wim en Martine

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *